Šećer, materija nalik gumi i prašina supernova, pronađeni u NASA uzorku sa Bennu asteroida

Asteroid Bennu nastavlja da razotkriva tragove o ranim fazama razvoja Sunčevog sistema i mogućem poreklu života. Tri nova rada objavljena u časopisima Nature Geoscience i Nature Astronomy otkrivaju prisustvo ključnih biološki šećera, do sada neviđenu gumastu materiju iz svemira i neočekivano veliku količinu prašine nastale supernovama.

Tim Japana i SAD otkrio je ribozu i prvi put glukozu u uzorku izvan Zemlje. Iako ovi šećeri nisu dokaz života, prisustvo glukoze i riboze zajedno sa ranije potvrđenim aminokiselinama, nukleobazama i karboksilnim kiselinama, pokazuje da su gradivni elementi bioloških molekula bili široko rasprostranjeni u ranoj fazi razvoja Sunčevog sistema. Zanimljivo je da u uzorcima nema deoksiribozе, što ide u prilog teoriji da je „RNA svet“ prethodio savremenim oblicima života.

Izvanredna naučna otkrića u uzorcima koje je doneo OSIRIS-REx

Drugi tim naučnika identifikovao je neočekivanu, gumastu materiju bogatu kiseonikom i azotom, nastalu kada se mlada matična stena Bennua zagrevala i kada su se karbamatna jedinjenja polimerizovala u kompleksnu „svemirsku plastiku“.

Materijal je bio elastičan, providan i postajao je krt izlaganjem zračenju. Reč je o najranijoj hemijskoj transformaciji koju je ovaj asteroid doživeo, a njegova struktura mogla je doprineti nastanku prebiotičkih molekula na Zemlji.

Treći rad otkriva da uzorci sadrže šest puta više prašine supernova nego bilo koji ranije proučeni kosmički materijal. To upućuje da se matično telo Bennua formiralo u delu protoplanetarnog diska bogatim materijalom umirućih zvezda. I pored toga što je asteroid prošao kroz obimne procese promene fluida, u uzorcima su pronađeni džepovi gotovo netaknutih materijala, uključujući silikatna zrna koja inače lako nestaju u vodenim okruženjima.

Ovi podaci omogućavaju izuzetno detaljan uvid u hemijske i geološke procese rane faze Sunčevog sistema. NASA na projektu OSIRIS-REx sarađuje sa institucijama širom sveta, a uzorci se čuvaju i proučavaju u Centru Johnson u Hjustonu, gde započinje njihova višedecenijska naučna analiza, objavljuje NASA.